در لهجه مردم قم نيز مانند همه زبان هاي ديگر واژه هايي وجود دارد كه از صداهاي طبيعي برگرفته شده اند. مانندشرشر (صداي ريخته شدن آب كم از ارتفاع كم؛ شار شار (صداي ريخته شدن آب زياد از ارتفاع زياد)، دامبي (صدايافتادن چيز سنگين از بلندي).

 

1) پنج نوع "‌كِش" در زبان قمي وجود دارد . (البته كَش)

  1-1- " كَش" كه پس از كلمات مصطلح در اين فعل به كار مي رود .

                                       مثال : " چاقو كَش"        يا          " آب كَش"

  1-2- " فحش كَش" به معناي نثار نمودن فحش به صورت مسلسل وار به كسي .

                                       مثال : در دعواي ديروز فلاني رُ " فحش كَش" كردم .

  1-3- " گاز كَش" به معناي سرعت گرفتن انفجاري و يك باره وسايل نقليه .

                                      مثال : با موتور اَ بَغَلْ‌ ما " گاز كَش" كرد .

    1-4- " تير كَش" به معناي انتخاب كردن .

                                       مثال : مردم احمدي نژاد رُ " تير كَش" كردند .

   1-5- " كَش ديوار" به معناي کنار.

                                   مثال : احمد از "  كَش ديوار" داره مي ياد .

 

2) پنج نوع «گل» (با فتحه گاف) در زبان قمي وجود دارد

   2-1- در معني بال

                       مثال: حسنه گل درخته

   2_2- آويزان شدن

                            مثال: لباسات گل چوب لباسي

  ۲ _3_ در معني مخلوط

                       مثال: چرا همه اساسارو گلو قاطي کردي

  2_4__ در معني دعوا و کتک کاري

                             مثال:چرا با هم گلاويز شدين

  2-5-در معني شلوغي و ازدحام جمعيت

                   مثال:از بس شولوغ بود, مردم از گل و گول هم با لا مي رفتن