رودهای استان

رودهاي استان اکثرا در فصل زمستان و بهار داراي آب هستند و بيشتر به درياچه نمک مي ريزندرودهای این استان بیشتر از غرب به شرق و از جنوب به سمت شمال جریان دارند. مهم ترین رودهای استان عبارتند از؛ رودهای اصلی " قره چای"و "قمرود"(اناربار) و رودهای فرعی" امامزاده اسماعیل"،"بیدهند"(ابرجس)،"قره سو" و "طغرود". رودهای شور کرج و جاجرود از شمال استان تهران، وارد استان قم شده و سرانجام به دریاچه ی نمک مي‌ريزند.تعدادی رودهای فصلی کوچک نيز به درياچه حوض سلطان در شمال استان وارد ميشوند.اکنون به طور مفصل به شرح وضعيت رودخانه‌هاي استان پرداخته مي‌شود:

الف) رودخانه قمرود:

 اين رود از ارتفاعات خوانسار سرچشمه مي گيرد و پس از عبور از استانهاي اصفهان و مرکزي وارد استان قم مي شوند پس از سيراب شدن دشت سلفچگان و نيزار توسط قمرود، رودهاي فرعي زواريان قره سو، سلمانو دره باغ نيز به آن مي پيوندد قمرود پس از گذشن از ميان شهر قم در فاصله 22کيلومتري شمال شرق به رودخانه قره چاي (ساوه) مي پيوندد رودهايي که به قمرود مي پيوندند بيشتر از ارتفاعات جنوب و جنوب غرب استان سرچشمه مي گيرندشاخه هاي قمرود با سرچشمه هاي آن از قرار زير است

1.         سلمان/ کوه خستک2. هشت بند/ کوه گلستان3. زواريان/ کوه خستک4. دره باغ/ کوه غليق و پلنگ آبي5. فردو/ کوه غليق و گرک 6. وشنوه/کوه لارها و سلطان سعد شاه.

 

ب)رود قره چاي:

 اين رود از ارتفاعات جنوب شازند اراک سر چشمه مي گيرد و پس از عبور از استانهاي مرکزي و همدان وارد استان قم مي شود و پس از دريافت آبهاي شاخه هاي ديگر با قمرود يکي شده و از اين به بعد با نام رود مسيله وارد درياچه نمک مي شود.شاخه هايي که به قره چاي وارد مي شود ، به قرار زير است:

1. دستجرد/ ارتفاعات تفرش2. کندرود طغرود/_----3. سولقان/  ارتفاعات تفرش 4. وزوا/ کوه گوجه5. لک شور/ کمرکوه6. مرواريدر/ ارتفاعات تفرش

ج)از رودهاي ديگر که فصلي اند:

 رود کبار را مي توان نام برد که به سد قديمي کبار مي ريزد و ظاهرا ادامه رود بيرقان (امامزاده اسماعيل) است . رود شور فشافويه و رود جاجرود و کرج که درهم ادغام مي شده و با نام رود جارجارو از استان تهران وارد قم شده و به درياچه نمک مي ريخته که هم اکنون به دليل زدن سد خبري از آب رود جارجارو نيست

كميت آبهاي سطحي استان قم

عمده‌ترين منابع آبهاي سطحي استان قم رودخانه‌هاي قمرود و قره چاي مي‌باشند. اين دو رودخانه در حوزه  درياچه  نمك واقع شده‌اند.

رودخانه  قره چاي داراي حوزه  آب ريز با وسعتي معادل 23921 كيلومتر مربع است. اين دو رودخانه از به هم پيوستن دو شاخه  اصلي تشكيل ميلگردد. شاخه  جنوبي آن به نام رودخانه  شراء از ارتفاعات جنوبي حوزه  آب ريز سرچشمه گرفته و در جهت جنوب به شمال با دبي قابل توجهي جريان دارد. شاخه  غربي قره چاي از به هم پيوستن شش رود كوچك كه از دامنه  شمالي الوند و دشت شازند سرچشمه مي‌گيرند به وجود مي آيد. بر اساس مطالعات انجام شده حداكثر آب سالانه  رودخانه در پل عسگر آباد ۳۸۰ ميليون متر مكعب گزارش شده است.

طول قره چاي 405 كيلومتر است كه 110 كيلومتر آن در استان قرار دارد. شاخه‌هاي مهم قره چاي عبارتند از: رودهاي شراء سيمينه رود، دمق، خميگان، مزلقان و زهتران، افزون بر حوزه اصلي زير حوزه‌هاي ذكر شده كه به طور عمده در خارج از محدوده  استان قرار دارند، تعدادي رود كوچك در قسمت مياني حوزه ي قمرود قرار دارند كه از ارتفاعات واقع در جنوب استان سرچشمه مي‌گيرند. رودهاي ياد شده عبارتند از: زواريان، كباره، وشنوه، فردو، گرمجگان رود قره چاي پس از مشروق؟؟؟؟؟مشروب كردن دشتهاي جعفر آباد در محلي به نام پل دلاك به قمرود پيوسته سپس به درياچه  نمك مي‌ريزند. رودخانه  قمرود از سه شاخه به نامهاي دربند يا گلپايگان، خوانسار و خمين تشكيل مي‌گردد.

رودخانه  دربند يا گلپايگان شاخه  اصلي و پرآب قمرود محسوب مي‌گردد. از ارتفاعات زاگرس سرچشمه گرفته در جهت غرب به شرق جريان مي‌يابد. روخانه  خوانسار از ارتفاعات جنوبي سرچشمه گرفته و پس از ورود به دشت گلپايگان به رودخانه مي پيوندد و در پايين دست، خرقاب ناميده ميلشود. رودخانه  خرقاب در محلي به نام گلماگرد با رود خمين بهم پيوسته و به نام رودخانه  لعل بار ادامه ي مسير مي دهد. در طول مسير، روخانه اي در بند شور نيز به ان اضافه مي‌گردد. روخانه  قمرود از محل برخورد رودخانه  در بند شور به بعد در دشت دليجان به سمت شمال حركت كرده پس از دريافت شاخه  فرعي شور و دو رودخانه  ازنا وارد دره  نسبتا باريكي به نامهاي عباس آباد و دودهك در استان قم مي شود و به سمت شهر قم مسير خود را ادامه مي‌دهد. از مسير ۲۷۰ كيلومتر رودخانه  قمرود ۱۲۸ كيلومتر در استان قم قرار دارد كه داراي شيبي معادل 5/4 در هزار و با بستري پوشيده از قلوه سنگ و شن و ماسه مي‌باشد.

اين رود در بالا دست شهر قم به وسيله  چند نهر به اراضي ساحل راست رود هدايت شده و به مصرف كشاورزي مي‌رسد. متوسط آب آوري روخانه  قمرود ۲۰۰ ميليون متر مكعب برآورده شده است.

مازاد آب رود در زمستان و اوايل بهار در بستر اصلي رود پس از عبور از شهر قم و مشروب نمودن اراضي مزروعي حاشيه شهر به رود قره چاي و فرقان پيوسته و پس از تغذيه دشت مسيله به درياچه نمك مي‌ريزد.

بر روي رودخانه  قمرود در محل عباس آباد سد پانزده خرداد با حوزه آب خيزي به وسعت 10184 كيلومتر مربع احداث شده است. حداكثر دبي سالانه ي اين رود در منطقه ي عباس آباد ۲۵۵ و در شاد آباد ۲۸۴ متر مكعب پيش بيني شده است.

حوزه  آب ريز رودهاي قمرود و قره چاي در چين خوردگي‌هاي مركزي ايران بين ارتفاعات زاگرس و البرز مركزي قرار گرفته است. شاخه بندي رود تابع وضع توپوگرافي و زمين شناسي حوزه  آب‌ريز بوده و به طور عمده در مناطق كوهستاني به شكل شاخه  درختي است. رودهاي دو حوزه  ياد شده داراي رژيم برفي – باراني بوده و در بهار و تابستان به ترتيب پر آب ترين و كم آب ترين فصل آن مي‌باشد.

مجموعه ميانگين آب دهي دو رودخانه  مهم قمرود و قره چاي معادل 662/501 ميليون متر مكعب برآورد گرديده است.

كل جريان ورودي از طرف شاخه‌هاي اصلي قمرود و قره چاي جمعا ۶۶ ميليون متر مكعب و از طريق شاخه‌هاي فرعي ۹ تا ۱۴ ميليون متر مكعب برآورد ميلگردد. اين در حالي است كه قبل از احداث دو سد ساوه و پانزده خرداد كل جريان ورودي خروجي معادل ۲۷۰ ميليون متر مكعب در سال بوده است.

شرايط جوي

بر اساس آمار و اطلاع ده ساله هواشناسي متوسط حداقل درج حرارت سردترين ماه سال 16/5- درجه سانتيگراد و ميزان تبخير در طول سال حدود 3000 ميلي متر مي باشد.

حداكثر مطلق درجه حرارت هوا، 49 درجه سانتيگراد در ماه‌هاي تير و مرداد و حداقل آن 24_ درجه سانتيگراد در بهمن ماه است. متوسط بارندگي سالانه در سطح استان 135 ميلي متر بوده و بيشتر بارش سالانه در فصل بهار و زمستان است به نحوي كه حدود نيمي از بارش استان در فصل زمستان مي بارد بادهاي شديد از نواحي شرقي كشور به نواحي مركزي و شرق استان مي وزند اين بادها بسيار گرم و خشك بوده و بيشتر در فصل بهار و پاييز مي‌وزند.بادهاي غربي، مناسب و باران زا بوده و در فصول پاييز و زمستان باعث بارندگي در سطح استان مي‌شود

 تنوع آب و هواي قم علل گوناگوني دارد که افزون بر آن صنعت مصالح ساختمان نيز بر آن تاثير دارد غبار هوا و نيز مصرف بيش از اندازه نفت کوره در استان قم بي شک در آب و هواي آن تاثير دارد. قبلا جايي را مطالعه کرده بودم که قم بيشترين مصرف نفت کوره را در ايران دارا است؟؟؟ همچنين عرض جغرافيايي که قم در آن واقع است دوري از درياي آزاد مجاورت با دشت کوير ارتفاعات همه در تنوع آب و هوايي قم موثر است . اين تغيير آب و هوايي محصولات متنوعي را نيز در کشاورزي دارا است از جمله کشت زيتون ، زعفران ونيز فندق و گردو و بادام و در عين حال در برخي از مناطق قم خانه هايي مشاهده مي شود که در آنها نخلها به بار نشسته اند(نگارنده خود درخت نخل باردار را در محله هاي نکويي و دروازه ري مشاهده کرده است) .آب و هواي قم را به طور نسبي مي‌توان به چهار قسمت تقسيم کرد:

الف)آب و هواي بياباني: در اين آب و هوا بارش ساليانه کمتر از 100ميلي متر است اين ناحيه داراي ابستان بسيار گرم و زمستان سرد است. اين مناطق شامل دشت مسيله و بخش مرکزي قرار دارد

ب)آب و هواي نيمه بياباني: اين مناطق بيشتر شامل خود شهر قم و حومه آن است

ج) آب و هواي سرد کوهستاني : که در ارتفاعات قرار دارد که بيشتر شامل مناطق کوهستاني که کمتر داراي پوشش گياهي اند .

ه)آب و هواي معتدل کوهستاني: مناطق کوهستاني معتدل و سرسبز که به دليل وجود آب و درختان و باغات داراي آب و هواي معتدل است.

دشتهاي استان

 استان قم به طور کلي سرزميني نسبتا هموار است و از دشتهاي پهناوري با ارتفاع متوسط کمتر از 1500متر تشکيل شده است. مهمترين دشتهاي استان عبارتند از :

1. دشت قم: اين دشت مهمترين دشت استان قم به حساب مي آيد و به واسط رود قمرود و شعب آن مشروب مي شود و به لحاظ کشاورزي و صنعت نيز مهم اسن. رشت و توسعه قم در اين دشت صورت گرفته است.

2. دشت سلفچگان و نيزار اين دشت در جنوب غرب استان واقع است و رود قمرود از ميان آن مي گذرد در شرق اين دشت ارتفاعات اردهال و در غرب آن کوه سخت حصار قرار دار.

3. دشت گازران (جعفريه): دشت گازران در شمال غرب استان واقع است و از لحاظ کشاورزي داراي اهميت زيادي است

4. دشت کهک: اين دشت در غرب استان واقع است و توسط رودهاي مختلف مانند وشنوه، فردو و دره باغ مشروب مي شود

5.دشت خلجستان: اين دشت در غرب استان واقع است و توسط رودهايي همچون دستجردو مرواريدر مشروب مي شود ارتفاع اين دشت بر خلاف ديگر دشتهاي استان قم بيش از 1500متر است.

6. دشت مسيله در شرق استان قم دشت مسيله قرار دارد شيب اين دشت به طرف درياچه فصلي نمک است دشت مسيله ارتفاع کمي دارد به طوري که پست ترين نقطه استان است و ارفاع آن از سطح دريا 795متر است. رودهاي متعددي که اغلب آنها فصلي هستند از اين دشت عبور مي کنند و وارد درياچه فصلي نمک مي شوند قمرود و رود مسيله و قره چاي از جمله اين رودها هستند.

نا همواري هاي استان  

الف) نواحي کوهستاني که در ذیل به آن اشاره شد.

 ب) نواحي پايکوهي:اين نواحي نيز بيشتر در پاي ارتفاعات جنوب و غرب استان قرار دارد و از رسوبات ريز و درشت و به شکل مخروطه افکنه هاي بزرگ و کوچک ساخته شده اند به علت نفوذ پذيري اين رسوبات سفره هاي آب زير زميني غني است و به همين دليل نواحي پايکوهي از نظر استقرار سکونتگاههاي روستايي و توسعه کشاورزي به خاطر امکان حفر چاه قنات داراي اهميت خاصي است.

 پ) دشتهاي استان:اين نواحى در جنوب و جنوب غربى استان و در پاى ارتفاعات ذکر شده قرار دارد و جنس آن بيشتر از رسوبات ريز دانه و مخروط افکنه‌هاى بزرک و کوچک است و پوشش گياهى مرتعى منطقه با وسعتى حدود نهصد هزار هکتار شامل 2 درصد مراتع درجه يک، 8 درصد مراتع درجه دو، 24 درصد مراتع درجه سه، و 66 درصد مراتع درجه چهار می‏باشد. گونه هاى گياهى با توجه به شرايط اقليمى منطقه شامل: انواع گرامينه ها، درمنه، کله مير حسن، کنگر، گون، ريواس، تاغ، گز، اسفند و شيرين بيان را می‏توان نام برد.اين مناطق زيستگاه مناسبى براى جانورانى نظير: آهو، قوچ و ميش، خرگوش و پرندگانى نظير کبک و تيهو و انواع خزندگان مانند: مار، انواع مارمولک، بزمجه و لاک پشت می‏باشد.

 

 

ارتفاعات مهم استان

با توجه به وضعيت چينه شناسى قم، استان قم در خط القعر استانهاى مجاور واقع شده است که وجود ارتفاعات در قسمت جنوب و جنوب غربى باعث پيدايش آب و هواى نيمه مرطوب و کوهستانى و روستاهاى سرسبز گشته است. از مهم ترين ارتفاعات استان می‏توان به کوه سخت حصار، کوه آله، کوخ تخت سرحوض، کوه کلاه قاضى، کوه خضر، کوه دو برادران، کوه وليجا، کوه گلستانى و کوه آقانظر اشاره کرد و کوه هاى ديگرى هم در اطراف قم قرار گرفته اند که داراى ارتفاع چندانى نمی‏باشند و عبارتند از : کوه تيره، کوه کرمجگان، کوه وشنوه، و کوه فردو (برف انبار)از ديگر کوههاي پست که در ميان دشت قمرود و درياچه حوض سلطان وجود دارد و حايل ميان درياچه و قم (دشت قمرود و البرز) کوههاي کاج است که تا منظريه امتداد دارد که کم ارتفاع است بلند ترين آنها نزديک روستاي باستاني کاج است و ميل سلجوقي صفرعلي و بابا بک در آن قرار دارد از ديگر کوه هاي اين بخش مي توان از کوه سفيد، سپه رستم و کوه سياه نام برد.

کوه دو برادران و کوه خضر: اين مکان افزون بر نزديکي به جمکران داراي جاذبه مناسبي براي ورزش است که در روزهاي تعطيل پذيراي کوهنوردان است علاوه بر مورد ياد شده کوه خضر داراي مسجد و حرم شهداي گمنام است که در قسمت مکانهاي مذهبي به ان اشاره خواهد شد. با توجه به ورود مسافر به کوه خضر جهت عبادت در مسجد امکانات سرويس بهداشتي و جديدا در حال کاشت نهال در منطقه اقدام شده است

 درقسمت جنوب وجنوب غربي  ارتفاعات اردهال قرار دارد و کوه غليق بلندترين قله و تخت سرحوض ، گلستان ، کوه خضر، دوبرادران از کوههاي مهم استان قم و اطراف آن هستند

 کوه برف انبار فردو: از ارتفاعات استان است که در تمام فصول جهت کوهنوردي استفاده مي شود از ويژگي بارز اين قله وجود برف و يخ به صورت دائمي در اين کوه مي باشد که يخچال طبيعي کوچکي را در بر دارد افزون بر اين منطقه، جزو مکانهاي ييلاقي قم محسوب مي شود و در روزهاي تعطيل مردم براي تفريح به اين مکان روي مي آورند.

نواحى کوهستانى

 

 

 پس از توضيحات متفرقه در مورد کوه هاي استان اکنون تقسيم بندي اين بلندي ها شرح داده خواهد شد. اين نواحي بيش از 2500 متر از سطح دريا ارتفاع دارند و اغلب در جنوب و غرب استان واقع اند و به علت جذب رطوبت و دماي پايين تر داراي اهميت بسيارهستند و بيشترين حجم بارش استان در اين مناطق بوده و منشا جريان رودهاى فصلى و در واقع پايگاه تمرکز جمعيت روستايى استان می‏باشد. پوشش گياهى منطقه تقريبا غنى و به صورت پوشش است کوهستانى است و درختچه هاى بادام کوهى، ازگيل و پسته وحشى از شاخص هاى گياهى اين مناطق بشمار می‏رود. از جانواران منطقه می‏توان به : کل و بز، گربه وحشى، گرگ، شغال، روباه، تشى، خوک وحشى و... و پرندگانى نظير شکاری ها و برخى پرندگان پاسرى فرم اشاره کرد مانند: عقاب دشتى، دليجه، شاهين، کرکس، انواع گنجشک و...

 

از مهم ترين نواحى کوهستانى استان می‏توان به منطقه شکار ممنوع پلنگ دره اشاره کرد که با وسعتى معادل 36،000 هکتار در جنوب غربى قم در 50 کيلومترى اين شهرستان قرار دارد. وجود ارتفاعاتى از جمله کوه آله و سخت حصار از ويژگ هاى توپوگرافى منطقه محسوب می‏شود و وجود چشمه سارهاى فراوان و مناظر طبيعى زيبا از ويژگی هاى تفرجى منطقه بحساب می‏آيد. پوشش گياهى مناسب که از شاخص ترين گونه ها می‏توان به انواع گرامينه ها، گز- بادام کوهى (بادامچه) گون- کلاه ميرحسن اشاره کرد و تنوع جانورى مناسب از قبيل : کبک- تيهو- بلدرچين- کل و بز- قوچ و ميش- گرگ- گراز- شغال و روباه از پارامترهايى است که در صورتى که مورد محافظت قرار گيرند می‏تواند در زمره مناطق خوب کشور باشد. اين منطقه در آينده اى بسيار نزديک به منطقه حفاظت شده تبديل خواهد شد.

1.    ارتفاعات جنوب: در جنوب استان ارتفاعات اردهال قرار دارد که داراي قللي با ارتفاع بيش از 3000متر است بلند ترين قله استان در همين کوهها وجود دارد که به کوه غليق معروف است که ارتفاع آن 3176متر است کوههاي بلند ديگر اين ارتفاعات عبارتند از کوه لارها، کوه گرک (به فتح راو سکون کاف )کوه پلنگ آبي و کوه مامو.

2.    ارتفاعات غرب: در غرب استان قم دامنه هاي شرقي ارتفاعات مشرف به تفرش وجود دارد که بعضي از قلل آن که در داخل استان است داراي ارتفاعي بالاتر از 2500دارند. مانند کوه خاکو با ارتفاع 2600متر

3.    ارتفاعات جنوب غرب در جنوب غرب استان قم ارتفاعاتي با بلنداي بيش از 2500متر ارتفاع وجود دارد مانند کوه سخت حصار( 2756) و کوه خستک (2777)

4.    ارتفاعات اطراف شهر قم: کوه هاي اطراف قم نسبتا کم ارتفاع هستند براي مثال در شمال غرب استان کوه نمک و در غرب شهر کمر کوه با ارتفاع 1609متر واقع شده اند

 

سرو پانصد ساله جمکران، درخت چنار کهک،کوه نمک

سرو پانصد ساله گرگابي جمکران:

اين سرو که هم اکنون دور آن حصاري از نرده فلزي کشيده شده و با تابلويي قدمت آن بيان شده زينت بخش امامزاده هادي و مهدي گرگابي جمکران است که شکل مخروطي زيبايي دارد پايداري و سن درخت با توجه به گرم بودن محيط قم حايز اهميت است. اکنون به تازگي نرده ها برداشته شده و دور آن پرچين سنگي واقع شده است و خبري از تابلو توضيحات وجود ندارد . ضاهرا اين کار را براي جلوگيري از بعضي کارها ي زوار کرده اند.

درخت چنار کهنسال کهک:

اين درخت در بافت قديمي شهر است نزديک منزل حکيم ملاصدراي شيرازي و قبرستان قديمي. درخت از نوع چنار با تننه اي قطور است مورد مشابه اين درخت باچنين قدمتي در استان نيست

کوه نمک:

اگر مسير جاده قم را به طرف شهر جعفريه(گازران)ادامه دهيم در کيلومتر 10، سمت راست جاده کوهي مشاهده مي شود که عظيم و داراي رنگي سرخ گون است که تماما از نمک تشکيل شده شايد علت اصلي شوري آب رودخانه قره چاي (ساوه) در پايين دست در اثر عبور اين رودخانه از مسير مذکور باشد .

 

درياچه نمک

اين درياچه که درواقع بخشي ازکويرنمک ايران است در شرق قم واقع شده  و بين استانهاي قم، اصفهان و سمنان قرار دارد قسمت شمال غرب درياچه که رودهاي شور و کرج به آن وارد مي شود باتلاقي است. و بقيه درياچه خشک شده و  قديمي است که باتبخير تدريجي آب املاح فرآواني درداخل آب رسوب نموده است مساحت آن حدود 1806کيلومتر مربع است  دربعضي نقاط کوير نمک رشته‌هاي منفردي ازکوه‌هاي اطراف پيش آمده ونواحي کوهستاني خيلي خشک تشکيل شده است. دردرياچه نمک فقط درفصل زمستان آب يافت مي شود و در فصل تابستان به جاي آب، ورقه‌هاي نمك در آن جلب نظر مي‌كند. شكل‌هاي هندسي نمك‌هاي پف كرده در اين درياچه به خصوص در هنگام طلوع و غروب خورشيد مناظر ديدني و زيبايي را براي بازديدكنندگان به تصوير مي‌كشد. وزش باد در فصل تابستان پودرهاي شوره و نمک را بلند کرده و رنگ زيباي سفيدي را در فضا درست مي کند که چشم انداز زيبايي دارد

درفصل تابستان هوا دراين ناحيه خيلي خشک است واختلاف درجه حرارت شب و روز آن به 70 درجه سانتي گراد مي رسد به همين علت سنگ کوه‌هاي آن براثر اختلاف درجه هوا متلاشي شده وبه صورت سنگ ريزه و شن درآمده است در موقع وزش باد توده‌هاي عظيم شن مانند امواج دريا به حرکت در مي‌آيد وتپه ماهورهاي موقتي راتشکيل مي دهد ارتفاع برخي ازاين تپه‌ها به 40 متر وطول برخي ازآنها به چند کيلومتر مي رسد.

حوزه آبريز درياچه  نمك

مساحت اين حوزه 550/92 كيلومتر مربع و جريان آبهاي سطحي آن به وسعت درياچه  نمك مي‌باشد. رودخانه‌هاي جاجرود، كرج، رودشور، قره چاي و قمرود در اين منطقه قرار داشته، جريان آب ناشي از آب شدن برف مي‌باشد كه در پاييز و زمستان در ارتفاعات ريزش مي‌نمايد. به اين ترتيب قسمت اعظم آب آنها در فصل بهار جريان يافته و در ديگر ايام سال منبع آب آنها زهكشي آبهاي نفوذ يافته در كوهستانها و دشتهاي واقع در حوزه  آنها مي‌باشد. درياچه  حوض سلطان در اين حوزه قرار داشته و محدوده  كوير اراك كه خود حوزه‌اي بسته است نيز در داخل حوزه  درياچه  نمك واقع شده است. در اين حوزه 6 رودخانه با مساحت حوزه  آب ريز بيش از 1000 كيلومتر مربع وجود دارد كه رودخانه شور با ۵ شاخه  اصلي و ۸ شاخه  كوچك سه شاخه  كوچك قره چاي با قمرود با ۳ شاخه  اصلي و ۲ شاخه  كوچك، بزرگترين آنها محسوب مي‌شوند. ضمنا ۱۲ رودخانه و مسيل كوچك نيز كه داراي مساحت كمتر از ۱۰۰۰ كيلومتر مربع هستند در اين حوزه قرار دارد.

درياچه حوض سلطان

اين درياچه که به درياچه ساوه، درياچه قم ودرياچه شاهي هم معروف است به مساحت تقريبي 106 /330 کيلومتر مربع در 35 كيلومتري شمال شرق شهرستان قم در شمال باختري درياچة نمك است وهمچنين درياچه نمک حوض سلطان در 40 کيلومتري شمال شهرستان قم و 85 کيلومتري جنوب تهران و در حاشيه بزرگراه تهران قم قرار دارد واقع شده است ورشته کوه‌‌هاي البرز درشمال آن قرار دارد وسعت وشکل درياچه متناسب با ورود آب و ميزان بارندگي آن درفصول مختلف سال متفاوت است. درمواقع بارندگي و ذوب برفهاي ارتفاعات اطراف چون برميزان آب ورودي افزوده مي‌شود، وسعت آن زياد ودرغيرازاين ايام وسعت آن کاهش مي‌يابد. بدين ترتيب سطح آب درياچه پيوسته درنوسان است. به طوري که در تابستان به طور کامل خشک مي‌شود و مي‌توان از کف آن عبور کرد؟؟؟ البته من نرفته‌ام، خوانده‌ام (جغرافياي استان قم، وزارت آموزش و پرورش، ص21)

حوض سلطان در سال 1883 ميلادي و بر اثر ساخت جاده شوسه تهران قم تشکيل شد(البته قبل از ساخت اين جاده نيز درياچه وجود داشته و اين نظريه قابل رد است دليل بر وجود درياچه قرار گرفتن کاروانسراي شاه عباسي معروف به صدر آباد است که درست در مقابل جاده شوسته اتوبان و در لبه پشتي درياچه است).

درمواقع بارندگي وذوب برف هاي ارتفاعات اطراف چون برميزان آب ورودي افزوده مي شود ، وسعت آن زياد ودرغيرازاين ايام وسعت آن کاهش مي يابد . بدين ترتيب سطح آب درياچه پيوسته درنوسان است.و آب آن اراضي پست و شوره زار باتلاقي پيرامون را مي پوشاند ودرياچه بزرگي به طول 80 وعرض 60 کيلومتر تشکيل مي‌دهد که به نام درياچه حوض سلطان يا کويرنمک مشهور است. رودهاي متعددي به اين درياچه وارد مي شوند که عموما" از اراضي شوره زار ونمکي اطراف عبور مي کنند.

اين درياچه شامل دو چالة جدا از هم يكي به نام «حوضسلطان» و ديگري به نام «حوضمره» است كه با آبراهة باريكي به هم وصل ميشوند. حوضة باختري (حوضسلطان) داراي بلندي 806 متر از سطح دريا است كه به طور معمول از روانآبهاي سطحي تغذيه ميشود. حوضة خاوري (حوضمره)، افزون بر روانآبها، از رودهايي مانند رودشور و قرهچاي نيز بهره ميگيرد. مطالعات مستوفي (1350) نشان ميدهد كه آب ابتدا وارد حوضمره شده و پس از پر شدن آن، از مسيل دو حوض گذشته وارد حوضسلطان ميشود و هنگامي كه آب در حوضسلطان چند متر بالاتر آمد، به طرف حوضمره بازميگردد و سرريز اين دو حوض، به درياچة نمك تخليه ميشود. مشاهدات صحرايي كرينسلي (1970)، نشان ميدهد كه از مركز درياچه به خارج دو پهنة جداگانة قابل شناسايي است. يكي مركز درياچه كه حدود 24 درصد از مساحت آن را زير پوشش دارد و با پوستة نمكي پوشيده شده است. دوم، زون مرطوب كه 76 درصد بقيه را تشكيل ميدهد كه به زون گياهان ريشه بلند به پهناي 20 متر ميرسد. پوستة نمكي با 5 سانتيمتر ضخامت، شامل نوارهاي هممركز سفيد و خاكستري است و در زير آن سيلتهاي رسي و خاكستري رنگ مرطوب قرار دارد. اين زون (پوستة نمكي) به طور فصلي با آب پوشيده ميشود، ولي مناطق مركزي آن ممكن است در تمام سال، آبدار باشد. مطالعات انجام شده در زون مرطوب نشان داده كه ميزان رس موجود در نمونهها، 35 تا 45 درصد است كه 10 تا 90 درصد كانيها، كائولينيت است. در پشتههاي شن و ماسهاي زون گياهان با ريشة بلند، چند خط داغ آب وجود دارد كه به سمت سراشيبي تا ارتفاع 826 متر ادامه دارد. اختلاف ارتفاع بين پستترين و بلندترين خط داغ آب 20 متر است. پيشروي وسيع مخروطافكنهها در پهناي زون مرطوب و روي پوستة نمكي نشانگر آن است كه روانآب سطحي بيش از گذشته است و تغيير آب و هوايي به سوي دورة مرطوبتر از گذشته، پيش ميرود.

مطالعات معتمد و همكاران (1356) نشان داده است كه رسوبات حوضسلطان بيشتر از نوع گچ و نمك، مارن و رس است. بررسيهاي لرزهنگاري و حفاري نيز نشان داده كه نمك تا عمق 46 متر وجود دارد. اين نمك، به صورت 5 لاية جدا از هم با ضخامت كل تا 20 متر است كه با رسهاي قهوهاي تا خاكستري از يكديگر جدا ميشوند.

رسوبات: حوض‎‎‎سلطان بيشتر از نوع گچ و نمك، مارن و رس است. بررسي‎‎‎هاي لرزه‎‎‎نگاري و حفاري نيز نشان داده كه نمك تا عمق  46  متر وجود دارد. اين نمك، به صورت  5  لاية جدا از هم با ضخامت كل تا  20  متر است كه با رس‎‎‎هاي قهوه‎‎‎اي تا خاكستري از يكديگر جدا مي‎‎‎شوند. دورنماي درياچه حوض سلطان در تابستان سفيد مايل به قهوه اي و کوير کامل است در زمستان و بهار به صورت درياچه‌اي ظاهر مي‌شود. 

درياچه حوض سلطان و درياچه نمک درياچه‌هايي هستند که در تاريخ ايران نقش عجيبي داشته‌اند. رمان حوض سلطون نوشته محسن مخملباف به برخي افسانه‌ها در مورد اين درياچه‌ها اشاره دارد، که معروف بوده در رژيم سابق ايران برخي زندانيان سياسي را به درياچه‌هاي نمک مي‌انداختند(شنيده ام تائيد نمي‌کنم). البته همه مي‌دانيم که جسد در محلي که نمک فراوان دارد نمي‌گندد.

جانداران: چند سال پيش يک گله هفت تايي از گورخر ايراني که تعداد آن در ايران خيلي هم نيست در کنار درياچه حوض سلطان مشاهده شده است. مار، روباه، خرگوش، غاز، اردک وپرندگان مهاجر از جمله ديگر جانداران اين منطقه هستند که هر کدام در فصولي از سال قابل مشاهده هستند. ظاهرا آهو نيز در برخي از مناطق شمال شرقي اين درياچه وجود دارد. البته پرندگان بسياري در حول درياچه حوض سلطان ديده مي شوند که توضيح درباره آن از حوصله اين جمع خارج است.

کاني‌ها: کاني‌هاي تبخيري از جمله کاني‌هاي مهم درياچه حوض سلطان هستند. از آن جمله مي‌توان به کلرورها، سولفاتها و کربناتها اشاره کرد. در ايران کاني‌هاي تبخيري به جز در درياچه حوض سلطان در درياچه اروميه و مهارلو فارس قابل وجود دارند.

راههاي ورود به منطقه : در 35 کيلومتري مسير قم-تهران جاده خاکي وجود دارد که به درياچه مي رسد . درون درياچه نيز جاده خاکريزي هست که براي جلوگيري از فرو رفتن خودروها در باتلاق و بهره برداري از نمک درياچه مورد استفاده قرار مي‌گيرد . راه دوم قم بخش مرکزي دهستان قمرود ، روستاي کاج و محمد آباد ، مقابل روستاي محمد آباد پس از عبور از ريل  راه آهن جاده خاکي( مسطح و قابل استفاده براي هر خودرويي) را حدود 20دقيقه ادامه دهيد به صدر آباد (همان کاروانسراي عباسي در لبه حوض سلطان) مي رسيد. در روستاي کاج محمد آباد قلعه‌هاي گلي، قلعه سنگي،  ميل بابابک، پل شکسته ، پل دلاک و کوير مسيله وجود دارد. اين مسير از قم تا مسيله آسقالت است و از قم تا کاج محمد آباد حدود 45کيلومتر فاصله است.

                          

                                                        

نقاط ديدني کوير مسيله  آفتاب

 راه‌هاى ارتباطى تهران به قم: راه شوسهٔ کنونى تهران - قم در سال ۱۸۸۳ ميلادى توسط اتابک ساخته شد و انگيزهٔ پى‌ريزى آن پيدايش درياچهٔ حوض سلطان بود( البته درياجه خيلي قبلتر وجو داشته نمي‌دانم نگارنده مطلب ياد شده روي چه حسابي اين سخن را آورده). در مسير اين راه ارتباطى، پل‌هاى تاريخى و کاروان‌سراهايى قرار داشت که به مرور زمان يا تخريب شد يا به کلى از ميان رفتند. از قم‌رود به سوى شمال شرقى و به موازات درهٔ قم‌رود، «پل دلاک» قرار داشت که پس از اتصال قم‌رود به قره‌چاى ايجاد شد و منزل اول نيز به نام پل‌ دلاک بود. اين پل ۱۶ دهنه داشت که چند دهنه آن ويران شده است. بناى پل از آجر و مربوط به دورهٔ‌ صفويه است و براى برقرارى ارتباط ميان قم و مشهد ساخته شده بود. يک راه قديمى از پل دلاک به طور مستقيم از حاشيهٔ غربى مسيله به سوى ورامين و گرمسار مى‌رود. نام پل برگرفته از اسم يکى از شخصيتهاى دورهٔ صفوى است. در شمال اين پل، دو ساختمان ويرانه قرار دارد که سابقاً اقامتگاه کاروا‌ن‌ها بود، اوّلى از خشت و گل و شبيه به کاروان‌سراست و دومى از آجر بنا شده و مانند قلعه است. از پل دلاک به سمت شمال، يک راه ارتباطى از بلندى‌هاى باقرآباد مى‌‌گذشت و با عبور از ميان چال سلطان، به منزل دوم که کاروان‌سراى حوض نام داشت مى‌رسيد. کاروان‌سراى حوض، قلعه‌اى محکم دارد و از آجر بنا شده و در زمان گذشته چند رشته قنات و آب‌‌انبار بزرگ آن را پر مى‌کرد. کاروان‌سراى حوض چندين بار تعمير شده و هم اينک مسکونى است(البنه اگر کاروانسراي حوض همان کاروانسراي صدر آباد باشد که غريب به يقين همان است حاجي صدري کسي بوده که کاروانسرا را با زمينهاي کشاورزي اطراف آن مرمت کرده و اکنون در ميان بوميان منطقه به کاروانسراي صدر آباد شهرت دارد تاسال 1330چندين خانوار در اين کاروانسرا ساکن بودند و تا 30سال پيش نيز مسکوني بوده  ولي هم اکنون به صورت فصلي در زمستان چوپانها و گوسفندان آنها در اين قلعه ساکن هستند؟؟؟؟؟  ). راه‌هاي قديمي وتاريخي‌‌: راه‌ها وپلهاي قديمي اين منطقه عموما" ازسه دوره تاريخي برجاي مانده‌اند هرچند که بيشتر اين راه‌ها دردوره‌هاي بعدي برروي همان مسيرهاي قبلي بازسازي ومرمت شده‌اند اما هنوز شواهد ونشانه‌هاي بارز اين راه‌ها برجاي مانده است. قديمي ترين نشانه‌هاي برجاي مانده ازراه‌هاي گذشته راه‌ها وپل‌هاي متعلق به دوره ساساني است که اصفهان رابه ري وصل کردند. بقاياي راه ساساني برجاي مانده اين ناحيه راهي است که ازجنوب حوض سلطان - بين پل دلاک و کاج محمدآباد - مي‌گذشته است اين راه با پلي که روي رودخانه مسيله درآن دوره ساخته شده بود ازراه‌هاي مهم ارتباطي ميان اصفهان وري محسوب مي‌شد بقاياي پل مزبور که به پل شکسته نيز معروف است درنزديکي روستاي کاج باقي است ادامه اين راه درشمال ازسنگ ساخته شده وبه نام سد معروف است واززمينهاي اطراف دوتا سه متر بلندتر است وظاهرا" سنگ فرش بوده است.
 از  مناطق ياد شده در قسمت جاذبه تاريخي به طور مفصل سخن به ميان خواهد آمد
.

از ديگر ويژگي‌هاي ممتاز اين ناحيه مي‌توان به عشاير کلکوي ساکن در روستاهاي مسيله اشاره کرد که با وجود اسکان ولي کماکان از چادر براي نگهداري احشام استفاده مي‌کنند و داراي آداب و رسوم خاص خود هستند پرورش شتر گوشتي نيز در ميان اين قوم مرسوم مي‌باشد که در آمد قابل توجهي براي ايشان دارد از روستاهاي مسيله که زير نظر بخش مرکزي قمرودمي باشد مي‌توان از مسيله، کوه سفيد، مظفر آباد، علي آباد کورگل، سيد آباد، مشک آباد نام برد که همگي کلکو نشين و به صورت ويژه‌اي صحبت مي‌کنند. با وجود پيشرفت وسايل و خريد نان از روستاهاي اطراف و يا حتي قم، هنوز پخت نوعي نان لواش نازک و خوشمزه به نام (يخه) با ضم يا و کسرخا در ميان اهالي مرسوم است. با بسته شدن سد ساوه بر رودخانه قره چاي و سد 15خرداد بر رودخانه قم ديگر خبري از غلات مسيله نيست و اين قطب مهم کشاورزي از بين رفت. ولي با توجه به طبيعت شور زمين و چاه‌هاي پر آب عميق که داراي آب بسيار شور و گاه تلخ و مهاجرت کرماني‌ها به روستاهاي اطراف مثل کاج محمد آباد و کوه سفيد و زمينهاي ملک نو، باغهاي پسته فراون نويد سرسبزي و جان تازه را براي روستاهاي کويري اين منطقه به ارمغان آورده است. زندگي مردم کلکوي منطقه از نظر مردم شناختي و لهجه (نزديک به شيرازي) نيز نحوه برگزاري عروسي که همراه با ساز و دهل، چوب بازي و خواندن دوبيتي هاي زيبا به لهجه شيرازي است مي‌تواند جاذبه گردشگري جالب و بکري باشد که البته بايد با راهنما به اين مسيرها قدم گذاشت که امنيت لازم را در بر داشته باشد همه جا انسانهاي خوب و بد وجود دارد ولي روي هم رفته مردماني خونگرم هستند.

مسیله

وسعت کوير مسيله بيش ازده هزار هکتار مي باشد و درحال حاضر قسمتهاي عمده آن پوشيده ازدرختان گز وتاغ مي‌باشد و درحقيقت يکي از مراکز کويري جنگلي ايران محسوب مي‌شوند بدليل ارتفاع پايين دشت مذکور ( حدود 800 متر ازسطح دريا) ازساير نقاط اطراف شيب ملايم دشتها وارتفاعات شهرقم و اراضي شمالي به طرف دشت مي‌باشد همچنين درياچه نمک و کوير مسيله مصب دو رودخانه مهم مرکزي ايران يعني رودخانه قمرود ( اناربار) ورودخانه قره چاي مي باشد. درروزگار نه چندان دور حدود 50 سال پيش دشت مذکور داراي يکي ازبهترين مراتع استپي ودشتي بوده به گونه‌‌اي که محل چراي اسبهاي دولتي درآن زمان بوده ونيز رمه‌هاي بزرگ گوسفند و شتر در دشت مذکور به چرا پرداخته‌اند علاوه برمراتع خوب درسالهاي گذشته  روستاهاي دشت مسيله يکي ازبزرگترين توليد کنندگان غلات (گندم، جو و...) دربخش مرکزي ايران بوده است.

ازنظر زيستگاهي دشت مسيله ازقديم الايام زيستگاه آهو وجبير وگوره خر آسيايي و ايراني بوده است اما درحال حاضر به علت شکار بي رويه ازبين رفتن زيستگاه‌ها، تعداد اينگونه حيوانات بسيار کم و نادر است اما قابليت زيستگاهي منطقه جهت حيوانات ذکر شده همچنان به قوت خود باقي است. منطقه کوير مسيله مي‌تواند زيستگاه مناسبي براي هوبره که ازپرندگان حمايت شده وکمياب است ( خصوصا" درفصل زمستان) باشد ودرفصل پائيز و زمستان درآبگيرهاي دشت انواع پرندگان مهاجر ازقبيل انواع مرغابي وحشي، اردک، غاز، فلامينگو، بازهاي شکاري و باقرقره و... ديده مي‌شود درسالهاي اخير يک گله هفت تايي گورخر ايراني درکنار درياچه حوض سلطان مشاهده شده است. و همچنين مار، روباه وخرگوش نيز درمنطقه وجود دارد. مسيله و کوير قم دو زيسگاه استان و بخشي ازپارک ملي کوير است که مورد حفاظت قرار مي‌گيرد وجود گونه هاي نادر جانوري نظير هوبره و آهو، امکان زيست جانوري مانند يوزپلنگ به اهميت حفاظت وحراست اين منطقه مي‌افزايد افزون براينکه زيستگاه‌هاي زيباي موجود دراستان وجود سگ آبي، انواع پرندگان و مهاجرت انواع غازها، اردکها وپرندگان به اطراف درياچه حوض سلطان ودرياچه نمک وآشيانه سازي دراطراف مسير رود قم درنماي زيست بومهاي استان بسيار موثر است.

پارک ملي کوير، جاذبه‌هاي کويري وحيات وحش

پارک ملي کوير نشان دهنده نمونه‌هاي تقريبا" بکر و دست نخورده‌اي ازطبيعت است که به دليل داشتن ذخاير باارزش گياهي، جانوري و ساير ويژگي‌هاي استثنايي و متنوع از مجموعه‌هاي ميراث فرهنگي وملي کشور محسوب مي‌شود. پارک ملي کوير نمونه‌اي ازاکو سيستمهاي خشک و بياباني است که مقدار باران ناچيز آن اجازه فعاليتهاي کشاورزي را نمي‌دهد ولي امکان رشد وگسترش پاره‌اي ازگياهان را دارد وبه همين دليل زيست برخي ازجانوران درآن مقدور است ازهمين رو اين پارک مجموعه گياهي وجانوري ويژه‌اي دارد که به طور شگفت آوري با منابع ناچيز و محدوديتهاي زيستي محيط خود سازگار شده و براثر حفاظتي که ازآن صورت گرفته تاحدودي نيز پربارتر شده است در مناطق خشک و بياباني گياهان و جانوران با ويژگي‌هاي فيزيکي خود محدوديتها وفشارها را تحمل مي‌کنند پارک ملي کوير از نظر مطالعه اکوسيستم‌هاي کويري و شناخت مکانيسمهاي سازگاري گونه‌هاي جانوري وگياهي حايز اهميت فراوان است. به گونه اي که بسياري از دانشجويان و اساتيد براي تحقيق از اين مکانها استفاده مي‌کنند.

اين پارک گونه‌هاي گياهي متنوع دارد وپوشش گياهي آن در دشتهاي هموار و کوهستانها، زيستگاههايي بسيار مناسب براي زيست وحوش مختلف فراهم کرده است اراضي مسطح اين پارک باپوشش گياهي کويري و نيمه کويري، زيستگاه پستانداراني مانند جبير، آهو وگونه‌هاي با ارزش وکميابي مانند يوزپلنگ وگورخراست. بخشهاي کوهستاني آن نيز باپوشش گياهي استپي داراي تعداد قابل توجهي وحوش کوه زي مانند کل، بز، قوچ وميش است.

اين پارک ازنظر تنوع پرندگان نيز اهميت ويژه دارد وپرندگاني مانند کبک وتيهو که ازپرندگان بومي به شمار مي‌آيند درآن زندگي مي‌کنند افزون براين هرساله انبوهي ازپرندگان مهاجر مانند فلامينگو، آنقوت، سرسبز وخوتکا به آب بندها وشورابهاي اطراف آن روي مي‌آورند.


پارک ملي کوير مجموعه باارزش از ذخاير گياهي وجانوري متنوع و نيز آثار فرهنگي و تاريخي متعددي رادرخود جاي داده است. ويژگي‌هاي متنوع پارک ملي کوير عرصه عمل وسيعي را در ارائه خدمات چند جانبه علمي - تحقيقاتي وآموزشي و فرهنگي فراهم کرده که آن را درميان پارکهاي ملي ايران کم نظير مي‌نماياند اين پارک واجد ارزشهاي زيست محيطي وجهانگردي کويري مي‌باشد.

استان قم ازجمله مناطق ايران است که درکناره غربي کوير نمک قرار دارد وقسمتي ازپارک ملي کوير در محدوده اين استان واقع همان طور که پيشتر ذکر شد بخشي ازمحدوده استان قم به ويژه  بيشتردر دهستان قمرود در بخش مرکزي شده است اين موقعيت طبيعي وجغرافيايي زمينه‌هاي مساعدي را جهت بهره برداري جهانگردي ازدشت کوير فراهم آورده است. کويرها باوجود شرايط نامناسب زيستي ويژگي‌هاي بي مانندي دارند هريک ازاين ويژگي‌ها درصورت برنامه‌ريزي و بهينه سازي ارزشهاي نهفته آن مي‌توانند به عنصر جذاب جهانگردي تبديل شوند آب و هواي کوير دست کم در نيمي از سال دلپذير است آسمان در شب کوير براستي براي شهرنشينان و طالبان چشم اندازهاي نو ديدني و شگفت انگيز است سکوت محض وآرامش کامل چشم اندازهاي بديع سرابهاي اغوا کننده، زمين‌هاي سياه وسفيد، خاکهاي برآمده، کوزائيکهاي تشکيل شده ازنمک، لايه‌هاي نمکي برخاسته اززمين و ساير مناظر طبيعي و زيبا راتنها درکويرها مي‌توان مشاهده کرد علاوه براين زيبائي‌ها آثار تاريخي وباستاني مشتمل برکاروانسراها،کاخ ها، آب انبارها، قنات ها، مراکز زيارتي ومذهبي نيز درکوير وجود دارد که نشانگر ديرينگي استقرار انسان درکناره‌هاي کوير است(که در مورد آثار تاريخي آن در جاذبه هاي تاريخي استان سخن به ميان خواهد آمد). ميان قوسهاي جنوبي البرز درشرق تهران وبلندي‌هاي آتشفشاني خرقان و ساوه و تفرش درجنوب غربي پايتخت منطقه بزرگ و مثلث مانندي وجود دارد که قاعده آن ازشرق کوه‌هاي طبس تاکوه‌هاي سبزوار کشيده شده است دوضلع ديگر آن ازيک سو به کوههاي تفرش، کاشان، انارک، جندق و ازسويي ديگر به ارتفاعات جنوبي البرز، سمنان وکوههاي ته رود تا سبزوار امتداد يافته است اين منطقه را دشت کوير مي‌نامند. يک ضلع اين مثلث درجهت شمال غربي به جنوب شرقي وضلع ديگر آن درجهت جنوب غربي به شمال شرقي است سمت شمال غربي به جنوب شرقي مربوط به چينهاي البرز شرقي تاکوه‌هاي خراسان است. حوزه‌هاي داخل اين مثلث را ارتفاعاتي ازهم جدا مي‌کند درمرکز اين مثلث ارتفاعات خور وجندق ودرمغرب آن ارتفاعات دوازده امام، سياه کوه، سفيدآباد وکوشک واقع شده وبين آنها نيز چاله‌ها وحوزه‌هايي به وجود آمده‌اند حوزه مسيله درغرب وحوزه دشت کوير درشرق است بخشي ازمحدوده شمال وشرق استان  قم درحوزه کوير مسيله قرار گرفته است.

موقعيت جغرافيايي پلنگ دره

اين منطقه به علت داشتن زيست گاه‌هاي جانوري وگياهي و وجود پلنگ درآن از دير باز به اين نام شهرت يافته و باوسعتي معادل سي هزار هکتار درجنوب غربي استان قم با مختصات 34/15 درجه تا34/25 درجه عرض شمالي و50/15 درجه تا 50/30 درجه طول شرقي محدود است ازشمال به جاده سلفچگان - نيزار و ازجنوب به منطقه هفتاد قله بر روستاي راوه و ازشرق به جاده سلفچگان - نيزار با قله منفرد کوه آله و از غرب به جاده سلفچگان اراک منتهي مي‌شود.
جمعيت جانوري درمنطقه پلنگ دره باتوجه به تدابير حفاظتي که صورت گرفته است ازجمعيت جانوري نسبتا" خوبي برخوردار شده است قبل از انقلاب زيستگاه آهو بوده است وهم اکنون داراي ساير پستانداران از جمله کل و بز، قوچ، ميش، گرگ، روباه، شغال تشي، خرگوش، گربه وحشي، خوک وحشي را مي‌توان نام برد. به گفته شکارچيان دراين منطقه چندين سال پيش يک قلاده پلنگ توسط شکارچيان بومي شکار گرديده است. پرندگان منطقه شامل کبک به تعداد فراوان تيهو انواع کبوترها، گونه‌هايي ازپرندگان شکاري وگونه‌هاي زيادي از پرندگان پاسري فرم است که درفصول بهار و تابستان بوفور درمنطقه ديده مي‌شود خزندگان شامل مار، انواع مارمولک، سوسمار، بزمجه ولاک پشت مي‌باشد.

مناطق ييلاقي قم

قم به علت همسايگي باکوير لوت ازهواي بياباني برخوردار است.اما روستاهاي بخش کهک ودراستان وتعدادي از روستاهاي بخش کهک و خلجستان به دليل برخورداري از آب وهواي سرد وکوهستاني محل مناسبي براي جلب مسافرين وتوريستهاي خارجي و داخلي و مکان خوبي جهت گذراندن فصل تابستان مي‌باشد. به طوري که هم اکنون منطقه کهک داراي چندين رستوران توريستي به صورت باغ مي باشد که در تمام فصول سال به ويژه فصل گرم تابستان پذيراي عده زيادي از مسافرين مي‌باشد. که از آن جمله به کشتي آبي و باغ کوهستان مي‌توان اشاره کرد.

مشخصات جغرافيايي

 


مركز شهرستان قم از نظر جغرافيايي بين 50 درجه و 50 دقيقه تا 50 درجه و 56 دقيقه درازاي خاوري و 34 درجه و 35 دقيقه تا 34 درجه و 39 دقيقه پهناي شمالي گسترده شده است. قم در ارتفاع 930 متري از سطح دريا و در 145 كيلومتري جنوب باختري تهران و در مسير راه هاي تهران – اراک و تهران - كاشان قرار دارد. شهرستان قم از شمال به شهرستان هاي ري و ورامين، از شمال باختري به شهرستان ساوه، از خاوربه درياچه نمک و شهرستان گرمسار، از جنوب به شهرستان هاي كاشان و دليجان و از باختر به شهرستان هاي تفرش و آشتيان محدود مي شود. آب و هواي قم به علت مجاورت با ناحيه خشک ايران نسبتا گرم و خشك و بارش سالانه آن به طور متوسط 122 ميلي متر است. راه هاي مناسبي اين شهرستان را به نقاط ديگر متصل مي كند. اين مسيرها عبارتند از: 1- اتوبان قم - تهران به درازاي 145 كيلومتر 2- راه اصلي قم - تهران به سوي شمال 3- مسير قم - كاشان به طول 103 كيلومتر 4- راه اصلي قم - سلفچگان به سوي جنوب باختري به طول 40 كيلومتر و مسير فرعي جنوب باختري به درازاي 52 كيلومتر تا روستاي نيزار قم، دليجان و اصفهان.

تقسيمات و جمعيت:   استان قم از سال ۱۳۷۵داراي يک شهرستان، پنج بخش (مرکزي،کهک،جعفر آباد،سلفچگان،خلجستان) نه دهستان و داراي ۳۶۴ آبادي مي باشد قم درسالهاي بعد از پيروزي انقلاب اسلامي رشد چشمگيري داشته است در سال 1370مساحت آن 82کيلومتر مربع بوده و در سال 75جمعيتي بيش از 750000نفر داشته است که 91% در شهر سکونت دارند و 9%ما بقي در روستاها سکونت دارندلازم به ياد آوري است که شهر قم در ميان شهرهاي ايران در تاريخ ذکر شده رتبه ششم را داشته است.حال اينکه  استان قم با وسعت ۱۱۲۳۸ کيلومتر مربع در بيست و هشتمين و در اصل، کوچک ترين استان کشور به حساب مي‌آيد. اين عامل علل گوناگوني دارد که از جمله آن مذهبي بودن و در واقع مهاجر پذير بودن آن است.

 مساحت وموقعيت: اين استان با وسعت 11240کيلومتر مربع68/0درصد از کل مساحت ايران را در بر مي‌گيرد اين استان از شمال به استان تهران از شرق به استان سمنان از جنوب به استان اصفهان و استان مرکزي از غرب و جنوب غربي به استان مرکزي ختم مي شود.

تفاوت جغرافيايي موجود درسطح استان قم وهماهنگي ظريف ودقيق طبيعت باگونه‌هاي گياهي وجانوري زيست بومهاي متفاوتي پديد آورده است مناطقي چون پلنگ دره، مسيله، کويرقم ازجمله درگذشته هريک مامني خوب زيستگاه‌هاي اين استان هستند که براي انواع گونه‌هاي نادر وکمياب جانور بوده‌اند امروزه نيز چنانچه تحت مديريت صحيح قرار گيرند مي‌توان تنوع زيستي گذشته را احياء نمود. ازتخريبهاي بوجود آمده درسطح کشور، استان قم نيز بي بهره نبوده ومناطق اين استان که زماني بخش عمده غله کشور راتامين مي‌نموده ويا تامين کننده علوفه تعداد زيادي از دامهاي استان بوده امروزه به دليل توسعه واستفاده بي رويه ازآنها ديگر آن بهره دهي ها را ندارد.

خصوصيات جمعيتي:بر اساس سرشماري: عمومي نفوس و مسكن سال 1375 ، جمعيت استان قم، معادل 853044 نفر بوده است كه از اين تعداد 777677 نفر (7/91 درصد) در مناطق شهري و با احتساب جمعيت غير ساكن، 75367 نفر (83/8 درصد) در مناطق روستايي بوده‌اند.

آمار مقايسه‌اي نشان مي‌دهد كه جمعيت شهر قم پس از انقلاب اسلامي حدود سه برابر افزايش يافته، كه اكثرا به لحاظ مهاجر پذير بودن اين شهر است. جمعيت 36 ميليوني كشور در بدو پيروزي انقلاب اسلامي به 60055488 نفر در سال 1375 رسيده است در حاليكه جمعيت 247219 نفري شهر قم به 777677 نفر رسيده است.

موقعيت استراتژيك اين شهر و موارد ذيل نيز مزيد بر علت مي‌باشد:

الف: نزديكي به پايتخت و مركزيت سياسي كشور

ب: نزديكي به مراكز صنعتي (شهرهاي اراك، ساوه، اصفهان، كرج)

ج: وجود حوزه‌هاي علميه و سكونت علما و فقهاي مبرز شهير در اين شهر

د: موقعيت ارتباطي ممتاز و واقع شدن در شاهراه ارتباطي كشور