امامزاده اسماعيل در بالاي روستاي بيدقان/ بيرقان در بيست شش كيلومتري قم درميان كوه قرار دارد. دراين زيارتگاه  سه تن به اسامي شاهزاده اسماعيل بن احمد بن الحسين الجذوعي ابن احمد صاحب سجاده ابن الحسن بن احمد بن علي العريضي ابن امام جعفر الصادق و فرزندش حمزه از نوادگان  و نتايج علي بن جعفر (ع) و شاهزاده محمد از نوادگان امام كاظم (ع) مدفونند. در مورد امامزاده اخير الذکر مشخص نيست که چند پشت ايشان به آن امام همام مي رسد. بقعه ازبناهاي دوره هلاكوخان مغول يعني سده هفتم هـ . ق(661)  و با سنگ و گچ بنا شده است مخصوصا کاشيهاي قديمي از قرن هشتم زيرا كاشى كار آن طاهر قصاع است كه دو اثر از او درمشاهده منور علي بن جعفر(عليه السلام)  و امامزاده ابراهيم نزديک صحن علي بن جعفر قم و شاهزاده اسماعيل بيدقان كه تاريخ بناء آنها در سال 1268 و 1269 و در هر سه مكان اين يك بيت شعر كه سروده خود او ميباشد در پايان كتيبه ها نوشته شده كه چنين است:

طاهر بود ضعيف تر از مور روزگار دستش بروز حشر بدامان هشت و چار

مرحوم علي اکبر فيض مرقوم مي دارد که محقق قمي صاحب قوانين اعلي الله مقامه به علت آنکه نسب امامزاده اسماعيل برايش مشخص نبود به زيارت او نمي رفت و ديگران را نيز از رفتن به زيارت منع مي کزد از قضا شبي اين امامزاده در چهره اي زيبا و با محاسن سفيد به خواب محقق قمي مي آيد و مي گويد خود که به زيارت ما نمي آيي ديگران را نيز از زيارت ما منع مي کني از اينرو ايشان سالي يک مرتبه به زيارت اين بقعه مي آمدند و مردم تشويق و ترغيب به زيارت مي شدند.

اين امامزاده بقعه و گنبد متوسطي دارد که روي آن کاشي شده بقعه کتيبهاي از جنس گچ دارد که بر آن اين جمله نقش بسته است و آن: (ذکر القديم اعلي و بالتقديم اوي، امر ببناء هذه العماره الرفيعه و الروضه الشريفه مرقد الامام المعصوم المظلوم اسمعيل بن امام محمدبن جعفر صادق (ع) الصاحب الاعظم الاعدل الاعلکم والي اقاليم الفضل و الکرم مستخدم ارباب سيف والقلم المنصور بنصره خير الناصرين غياث الحق و الدنيا و الدين امير محمد بن المولي المخدوم الاعظم الاعدل الاعلم جمال الحق و الدنيا و الدين علي بن صفي اعلي الله شانهما و رفع فوق الفرقدين مکانها في محرم الحرام سنه 776.

حسينقلي خان قاجار برادر فتحعليشاه در سال 1216در کاشان حکمراني مي کرد چون داعيه خلافت بر سر پرورانيد پس از شکست از حکومت نذر کرد که اگر سالم بماند دويست تومان خرج بقه فوق الذکر کند و خود را به بست حرم حضرت معصومه رسانيد و به پادر مياني و شفاعت مادر از شاه قاجار مجددا به حکمراني کاشان منسوب شد . و مبلغ ياد شده را صرف تعمير آنجا کرد و گنبد و رواق و صحني بنا نهاد از آن پس  اين بقعه در ميان اهالي کاشان، آران ،بيدگل و نوش آباد نيز معروف و شناخته  شد و از اين مکانها نيز به زيارت اين بقعه روي مي آوردند.

چون امامزاده از روستاي بيدقان بالا تر بود آب مورد نياز را با مشقت فراوان زوار از آبادي مي آوردند تا اينکه سيدي نوش آبادي در خواب ديد که امامزاده امر به کندن چاه در صحن مقابل مرقد ميکند. اين شخص همان حاج سيد جعفر نوش آبادي است که در تاريخ 1260اقدام به حفر چاه آن هم از سنگ سخت مي کند حجار و سنگ تراش از قم و کاشان مي آورد در ابتداي کار ذرعي 10تومان و در وهله بعدي به دليل سخت بودن سگ ذرعي 16 تومان اجرت مي دهد کار به جايي مي رسد که نه تنها به آب نمي رسند بلکه مکنت سيد در کندن چاه به پايان مي رسد و ناگزير در دهات کاشان به اجاره داري مي پردازد و خرج آن را صرف کندن چاه مي کند ولي باز به آب نمي رسد مردم او را از اين کار نهي ميکنند . شبي سيد دلتنگ شده و در آن روضه مطهر به گريه و زاري ميپردازد پس از اينکه به خواب رفت در خواب روح پاک امامزاده را مشاهده مي کند که دست از کار برندار که به زودي آب بيرون مي آيد. سيد تلاش را ادامه داد تا اينکه پس از کندن دو ذرع از سمت امامزاده آب گوارايي جوشيد که تا چهار ذرع بالا آمد. کندن چاه دوازده سال طول کشيد چاه اکنون 22ذرع عمق دارد. ابتدا آب از طريق چرخ توسط جوانان براي مصرفق زوار بيرون آورده مي شد اما اکنون به مدد برق رساني آب با پمپ از چاه وارد تانکر شده بعد مورد استفاده قرار مي گيرد.

 

. در سالهاي اخير اداره اوقاف به علت کثرت زوار به اين بقعه رسيدگي کرده است افزون بر اين علاوه بر غالب اهالي  استان قم کاشانيها( که علت آن در بالا ذکر شد) نيز به اين امامزاده اعتقاد دارند و همه ساله به ويژه درپاييز( شهريورماه) به زيارت اين بقعه ميآيند. در ميان مردم قم هر کس نذر کشتن گوسفند دارد بيشتر به اين امامزاده مي آيد.  امامزاده داراي مغازه براي رفع حاجت ، حدود 20اطاق مسجد و حسينيه ، کشتارگاه ، آشپزخانه با وسايل و ظروف کامل حوض آب و سرويس تميز بهداشتي است از ديگر مشخصه هاي آن روييدن درخت عناب نسبتابزرگي در کمره کوه است که زوار پس از طي مسيري 500متري از شيب صعب العبور کوه  به آن دخيل مي بندند و مراد خود را مي گيرند.

از ديگر ويژگي هاي اين روستا ييلاقي بودن و خنک بودن آن در فصل تابستان است. که روزهاي تعطيل در رودخانه مردم زيادي براي تفرج مي آيند.

روستاي بيرقان /بيدقان/ برق رود سکونتگاه خاندان برقي فاري بعد از قيام زيد مي باشد که عدهاي از آنان صاحب کتاب هستند در قسمت خاندانهاي مهاجر به قم به طور مفصل بيان شده