نا همواري هاي استان
ب) نواحي پايکوهي:اين نواحي نيز بيشتر در پاي ارتفاعات جنوب و غرب استان قرار دارد و از رسوبات ريز و درشت و به شکل مخروطه افکنه هاي بزرگ و کوچک ساخته شده اند به علت نفوذ پذيري اين رسوبات سفره هاي آب زير زميني غني است و به همين دليل نواحي پايکوهي از نظر استقرار سکونتگاههاي روستايي و توسعه کشاورزي به خاطر امکان حفر چاه قنات داراي اهميت خاصي است.
پ) دشتهاي استان:اين نواحى در جنوب و جنوب غربى استان و در پاى ارتفاعات ذکر شده قرار دارد و جنس آن بيشتر از رسوبات ريز دانه و مخروط افکنههاى بزرک و کوچک است و پوشش گياهى مرتعى منطقه با وسعتى حدود نهصد هزار هکتار شامل 2 درصد مراتع درجه يک، 8 درصد مراتع درجه دو، 24 درصد مراتع درجه سه، و 66 درصد مراتع درجه چهار میباشد. گونه هاى گياهى با توجه به شرايط اقليمى منطقه شامل: انواع گرامينه ها، درمنه، کله مير حسن، کنگر، گون، ريواس، تاغ، گز، اسفند و شيرين بيان را میتوان نام برد.اين مناطق زيستگاه مناسبى براى جانورانى نظير: آهو، قوچ و ميش، خرگوش و پرندگانى نظير کبک و تيهو و انواع خزندگان مانند: مار، انواع مارمولک، بزمجه و لاک پشت میباشد.